Κάθε νυχτα βλέπω παντα το ιδιο έργο...

Μπηκε το καλοκαιρι! Μα τι καλοκαιρι! Αντι για το κλασικο καλωσορισμα του καυσωνα μας καλωσοριζει με μια βραδινη μπορα! Σαν κατι να θελει να πει! Δεν κανω ποτε μου σχεδια και ομως οργανονομαι! Δεν εχω κατι συγκεκριμενο στο μυαλο μου και ομως κανω σχεδια! Η πραγματικοτητα με πνηγει και ομως δεν ειμαι μεσα της! Καλως ηρθες καλοκαιρι!
3:30 τα ξυμερωματα. Μια καινουρια μερα ερχεται καθε βραδυ! Η παλια μερα αφηνει πισω της μονο αναμνησεις δηδαχες και μαθηματα! Ολες οι μερες μαζι δεν ειναι ξενες κι ομως αποτελουν ενα βιβλιο!
New York! New York!New York! Οι αστραπες αντηχουν στα αφτια μου σαν μια μονιμη υπενθημιση! New York! New York! Κι ομως ξερω οτι το bussines plan της ζωης ειναι εφικτο αλλα δεν εφαρμοζεται ακομα! Σαν καποιες αφελεις συμερινες μυξοπαρθενες που προγραματιζουν την ζωη τους απο την στιγμη που θα γνωρισουν καποιον μεχρι την τρητη ηλικια!
Παντα το απεφευγα! Μα τωρα παλι νιωθω πως εχει ερθει η ωρα πια να κανω το ιδιο μα οχι για την οποιαδηποτε τυχαρπαστη υπαρξη που θα βρεθει στα διαβα μου! Ειναι το σαλπισμα μιας εξτρατειας ζωης που στης προσταγες ενως πραγματικου ονειρου οριζει της αξιες και τα ιδανικα αυτης της μαχης!
Καθε βραδυ τα ιδια... Μα και καθε ξυμερωμα γυριζω πισω... Στη σκεψη που ξεκινισα!
Τελικα της μαχες της ζωης της δινεις μονος.... Ισως γιατι μονο ετσι αξιζουν! Μονο ετσι διδασκεσαι! Ας δουμε τελικα αυτο το εργο τι επιφυλασει!