Μέρος Ι: Η Αρχή της Αρχής
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι.Το παιδάκι αυτο μεγάλωσε ξαφνικά και απότομα αλλα όχι πολυ. Στην μικρη του απο της μεγάλες, ηλικία εξακολουθούσε να μένει ανέμελο χαμογελαστό και πρόθυμο να βοηθά τους γύρω του! Ένα πρωί εμφανίστικε κάποιος συνομίλικος του την ώρα που το παδάκι αυτό πήγαινε σχολείο και προσπαθούσε να του ανοίξει συζήτηση. Το παιδάκι όμως για δεν ήταν πολύ πρόθυμο για κουβέντες και συνέχισε τον δρόμο του. Ήταν βλεπεις και ημέρες πανεληνίων και δεν ήταν για πολλα πολλα "παιδιαρίσματα". Όμως το ίδιο σκηνικό συνεχίστικε και τις επόμενες μέρες ίδιο και απαράλαχτο μέχρι που καποια στιγμή το παδάκι συνήθησε την παρουσία του άλλου και ίσως βαθια μέσα του συμβιβάστηκε με την παρέα του.
Ο καιρός παιρνούσε, οι μέρες κυλούσαν και σιγα σιγα οι συναντήσεις και γενικώς οι σχολικές εξορμήσεις αραίωναν μεχρι που σταμάτησαν. Πλησίαζε βλέπεις ο καιρός των εξετάσεων και όλοι είχαν επικεντρωθεί εκεί. Το παιδάκι προσπάθησε να προετοιμαστεί όσο καλύτερα γινόταν. Έλυνε ασκήσεις διαβαζε και ξανα πάλι απο την αρχή χωρίς βεβαια να έχει και την μεγάλη αγωνία.Μέσα στις εξετάσεις δέν ζορίστικε ιδιάιτερα.Παρέμεινε όμως απόλυτα συγγεντρωμένος μέχρι και το τεέυταίο μάθημα.
Όταν πέρασαν οι εξετάσεις και όλα ηρεμησαν και άρχισαν να παίρνουν τους κανονικούς ρυθμούς το παιδάκι αυτο θυμήθηκε τον συνομηλικό του που έβλεπε κάθε πρωί και σκεφτηκε να τον αναζητήσει. Ωστόσο μέσα του ένιωθε μια απέχθεια για την επιθυμία του αυτή καθώς δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Παρ' όλα αυτα όταν τον βρήκε τυχαία στο δρομο δεν αρνήθηκε να πανε για καφεδάκι.
Ο συνομηλικός του ηταν άνθρωπος σωστός σε γενκές γραμμες, μαχητικός και απο φασιστικός στην καθημερινή του ζωή.Δεν έλειπε ποτέ απο μάθημα, στην τάξη ήταν αυτό που λέμε "δυνατός" μαθητης και πάντα συμετείχε. Δεν έλειπε ποτε όμως και απο φασαρίες και αν τις περισότερες φορές δεν φαινόταν αναμειγμένος πάντα ήξερε το ποιος το πως και το γιατί. Αν και απο αυτή της μεγάλη "αντίθεση" θα περίμενε κανεις εναν ανθρωπο ζωηρό κοσμικό και συγκροτημένο,όταν τον πλησίαζες θα έβλεπες ότι αυτο το συμπέρασμα απείχε παρασάγκας απο την πραγματικότητα.Ήταν εναν ανθρωπος παράξενος και περίεργος με την δική του λογική η οποία καμια φορα πλησίαζε το παράλογο πράγμα που τον έκανε απομακρο ίσως και αντικοινωνικο.
Όμως εκέινη την ημερα το παιδάκι δεν συμπαίρανε τίποτα απο αυτα. Ο συνομήλικός του για κάποιον παράξενο λόγο εβγαζε έναν διαφορετικό χαρακτήρα, μια διαφορετική αύρα που έκανε το παιδάκι να αφήσει τις όποιες αμφιβολίες του στην άκρη. Έτσι σιγα σιγα γενήθηκε μια συμπαθεια μέσα του για εκείνον που όλη την χρονιά ήθελε να αγνοεί που με το καιρό μετατράπηκε σε φιλία.
Οι δύο φίλοι περασαν ένα ανέμελο μα προπαντώς ήρεμο καλοκαίρι. Σε όλο αυτο το διαστημα ο συνομήλικος του παιδιού παράξενα και ανεξήγητα δεν παρουσίασε καποιο απο τα ελατώματα του. Φανταζε σαν ιδάνικός φίλος,όσο βέβαια μπορεί κανεις να είναι ιδανικός.Όλα φαινόντουσαν πάνω του φυσικά και αυθόρμητα. Με αυτον τον τρόπο κέρδισε το παιδάκι και κατάφερε σιγα σιγα να περάσει ψήγματα της δικής του σκέψής και λογικής. Στο παιδάκι άρεσε πολύ να ξέρει και να γνωρίζει κόσμο αλλα δέν ήταν τόσο πονηρεμένο.Αντίθετα ο συνομήληκός του ήταν αρτια εξεικοιωμένος με το να δυκτιώνεται και ειδικότερα ήθελε να γνωρίζει πολλες κοπέλες.
'Ετσι με αυτα και με αυτα οι δύο φίλοι απέκτησαν μια κοινή συνήθεια. Το φλερτινγκ όπως οι ίδιοι ήθελαν να αποκαλούν την δραστηριότητά τους αυτη.
Έτσι γνώρισαν πολλές κοπέλες, περνούσαν καλά και μαζί περνούσε και ο καιρός. Το καλοκαίρι τελέιωσε βγήκαν τα αποτελέσματα μπήκαν στο πανεπηστήμιο σαν Μηχανικοι Υπολογιστων και πλέον συνέχισαν το ίδιο βιολί σαν φοιτητές. Στις αρχές του πρώτου έτους το παδάκι είχε γίνει κιόλας μάστερ σε "κοινωνικού περιεχομένου επιχειρήσεις". Μαζί με τον άλλον γνώρισαν και την ηλεκτρονική χαρά του φλερτινγκ. Μαλιστα τον πρώτο καιρο είχαν στενάξει τα chat room με τις commando εμφανήσεις τους. Θα έλεγε κανείς πως είχαν βάλει τα δυνατά τους να σπάσουν την όποια φήμη διέπει την φοιτητηκή τους ιδιότητα όσον αφορα την σχολή που φοιτούσαν. Επίσης όπως θα περήμενε κανεις αυτονόητο ήταν οτι κανείς τους δεν ασχολήθηκε με μαθήματα με εξερεση ίσως το παιδάκι πού κράτησε μια επαφή. Με τον καιρό λοιπον και αφου πέρασαν τα χρόνια άρχισαν σιγα σιγα να εμφανίζονται τα προληματα.....
