Η φιλοσοφία της λησμονιάς.

ΜΕΡΟΣ 2

"Η μεταστροφή του μαλάκα...."

Συζητώντας τις προάλλες με μια κοπελια ανακάλυψα κάτι που με παραξένεψε και με ανησύχισε ιδιαίτερα... Δυστηχώς όλοι εμείς που προσπαθούμε να κανουμε κατι με μια κοπελια δεν λαμβανουμε υποψιν καποια πράγματα που συμβαίνουν στο αντίπαλο στρατόπεδο... Βέβαια σε μια σχέση κάποια πράγματα γίνονται αντιληπτά αλλά το θέμα δεν ειναι εκει. Το θέμα είναι μετά το τέλος της σχέσης και στις πρώτες στιγμες της "απώλειας". Εχεις ζήσει κάτι καλο και όμορφο εχεις φτάσει πολλούς ουρανούς ψηλά και ξαφνικά γίνεται το μπαμ... Εσύ κλασικά θα πέσεις σε μια κατάθληψη, θα μαζευτεί η παρέα και όλοι μαζί θα κάνετε έναν απολογισμό και θα βγούν στη φόρα γνώμες φίλων που δεν είχαν ακουστεί.... Είναι το "πρωτόκολο" που απαιτεί μετά απο έναν χωρισμό αυτή την συγκέντρωση... Αλλωστε αν δεν σε στηρίξουν οι φίλοι σου τότε ποιος θα σε στηρίξει; Και δεν θα σε χαλάσει καθολου η συγκέντρωση αυτή γιατι την έχεις ανάγκη... Επίσης με αυτην την συγκέντρωση ενεργοποιείται αυτόματα και η τάση να θες να ξεχάσεις.... Αρχίζεις και να αναρωτιέσα:Ρε γαμώτο γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω; Ωστόσο προσπαθείς και με την βοήθεια του χρόνου και κάποιες φορές και των περιστάσεων το ξεπερνάς!!! Και εδω είναι η ουσία του θέματος! Δεν ασκείς καμία ψυχολογική βία στον εαυτό σου ουτε προσπαθείς απαξιώνοντας την αξία του άλλου με πράξεις και χαρακτηρισμούς που θέλεις να παραδέχεσαι ωστε να ξεχάσεις.. Ερχεται όμως η άλλη πλευρά το άλλο στρατόπεδο και συνεδριάζει... Μαζεύεται λοιπόν η Ιερά Εξέταση της κοπελιάς που χώρισες και κατα παρόμιο "πρωτόκολο" αρχίζει και σχολιάζει... Δεδομένου όμως οτι οι γυναίκες συζητούν πολύ περισσότερα περνάς απο φοβερή ανάλυση εν αγνεία σου.. Το κακό ομως δεν είναι εκεί... Το κακό εντοπίζεται στο οτι το αποτέλεσμα αυτής της μάζωξης ειναι προδιαγεγραμμένο:Ησουν ενας μαλάκας σαν ολους τους άλλους που πέρασαν και έφταιγες σε κάτι... Και άλο αυτο για να ξεχαστεά και να υποβαθμιστεά το ζήτημα... Η μεταστροφή γινεται τόσο φυσικά και τόσο απλά και εσυ δεν μαθαίνεις τίποτα και δεν μπορείς να υπερασπίσεις τον εαυτό σου. Μόνο και μόνο επειδή πρέπει η άλλη να ξεχάσει..... Δεν πράκειται να καταλάβω ποτέ αυτήν την λογική.. Γιατί ο άλλος να γίνεται ως δια μαγείας μαλάκας για να ξεχάσει η άλλη...; Γιατι όταν ρωτήσεις μια κοπελια με έμεσο και σωστό τρόπο για το παρελθόν της σε αυτόν τον τομέα θα βρεις μονο μαλάκες...(κλασικη έκφαση: Την τάδε εποχή τα είχα με εναν μαλάκα..) Σεβασμός στην προσωπικότητα και σε αυτά που μοιράστηκες με τον άλλον... ΔΕΝ ειναι μαλάκας ο άλλος... Ισως εδώ κάποιος να πει οτι υπάρχουν και εξαιρέσεις δηλαδη ηταν ο άλλος πράγματι μαλάκας όμως υποτίθεται πως προσέχουμε με ποιον μοιραζόμαστε κάποια πράγματα..... Ας ξέρουμε λοιπόν τι άτομο έχουμε δίπλα μας και ας του δειχνουμε λιγο σεβασμο ειδικά σε τέτοιες στιγμές.. Εξάλου δεν χτυπάς κάποιον άταν πονά και μάλιστα σου κάνει την τιμή να πονά για σένα... Ας μην ξεχνάμε πως ειναι βαριά η απώλεια και δύσκολη η λησμονιά....